Gül Göze'den Whisky * Uruguay 2005 yapımı bir film
Yönetmen: Juan Pablo Rebella, Pablo Stall
Oyuncular: Andres Pazos, Mirella Pascual, Jorge Bolani
Filmi izledikten sonra dunya haritasinda Uruguay'in nerede olduguna baktim, acikcasi Guney Amerika'da oldugunu biliyordum nerede oldugunu tam olarak bilimiyordum, Arjantin'in dogusunda, Brezilya'nin guneyinde, Atlas Okyanusu'na kiyisi olan bir Güney Amerika ülkesi. Türkiye -Uruguay arasında 1 kıta 1 okyanus var ve iki ülkede ayri yarim kürelerde, din, dil farkı da var fakat film baslayinca hersey o kadar tanidik geldi ki olaylar ve mekanlar yasadiklarima cok benziyordu, sanki anilarim canlanmis gibi hissettim kendimi.
Jacobo bir corap imalathanesi olan orta yasli hic evlenmemis birdir. Annesinin olum yildonumu icin akrabalarini davet eder. Brezilya'da yasayan yillardir gormedigi erkek kardesini Hermann da gelecekler arasindadir. Iki erkek kardes arasinda gizli rekabet vardir; Hermann evlenmistir, yetiskin kizlari olan mutlu bir aile babasidir ve kardesiyle ayni isi yapar. Jacobo, imalathanede calisan emektar Marta'dan Hermann'in misafirligi suresince karisi gibi davranmasini ister. Marta, Hermann gelmeden bir kac gun once Jacobo'nun evine tasinir. Jacobo'nun bekar evine ceki duzen verir. Bir de aile fotograflari olmasi gerekmektedir. Birlikte fotografciya gidip fotograf cektiririler fotografci gulumsemeleri icin Whisky (ispanyolca okunusu wiki) demelerini ister, Marta fotografi cevceveler ve Jacobo'nun sunnetinde ve Bar-Mitzvah'in (Musevi erkek cocuklarin artik erkek sayildigi 13 yasinda yapilan dini toren) cekilmis fotograflarin yanina koyar. Uc yabanci insanin birbirleri arasindaki iliskiyi ara sira huzunlu ara sira mizahi bir dille anlatan aslinda insanin yalnizligina parmak basan bir film.
Jacobo'nun kendisi de evi de annemin patronu Bay Leon'a ve evine benziyordu. Mobilyalar, yataklar, cercevelerdeki eski resimler, duvardaki süslü porselen tabaklar ve yemek odası takimi beni 15 sene evveline goturdu. Bay Leon'un agabeyi Julio'nun olumuyle bassagligi icin gitmistim salonda siyah yas giysileri giyinmis topluluktan uzaklasmak icin arka odalara kacmisti. Gitmek icin annemi beklerken, can sikintisindan elimdeki bez ciltli kitabin tozlu kapagini lavanta kolonyasiyla temizlemeye baslamistim. Filmde evin neredeyse aynisini gordum..
Jacobo'nun corap imalathanesi hic yabanci degildi barkod etiketlerini yaptigim corap fabrikalarinda daha yeni imalat makineleri gorsem de teknik ayni idi, uretilen coraplarin kalite kontrolleri icin gecirdikleri kaliplar, calisan genc kizlar cok tanidikti. Misirli corap fabrikasina ilk gittigimde corap makinelerini uzun sure seyretmistim, isci kizlarin kendi calisma alanlarinda kendilerinden bir seyler katarak calismalarini izlemistim, cok hosuma gitmisti.
Insan nerede olursa olsun yabanci bir yerde, bir filmde kendinden birseyler bulunca cok seviniyor ne bileyim garip bir duygu iste..