Steven Adler ve grubu (9 Şubat 2005 – Bronx)
İlk konseri ballandıra ballandıra anlatan arkadaşlar yüzünden gittim konsere.
Sebastian Bach modelinden farklı olarak alınlarda bandana daha bi revaçtaydı:) Sanki zaman hiç geçmemişti de biz hâlâ seksenlerde yaşıyorduk.
Her konserde olduğu gibi yine en öndeydim. Yaklaşık iki saat sound check yapılmasına rağmen vokali duymak imkânsızdı. Adam bayaa gırtlak patlattı, ancak vokali yine de hiç duyamadık. Vokal olmayınca kendi vokalimizi kendimiz yaptık;)
Konser aman aman süper değildi ama eğlendim mi e tabii;) Bolca bağırdık, çağırdık, zıpladık;) Eski zamanları yad ettik.
E haliyle Guns'n' Roses çaldılar, 1987'ye gittik, sonra 1992'ye;) Kendi albümlerinden de 1-2 şarkı çaldılar. Civil War'ı da çaldılar ki konser sırasında en mutlu olduğum andı.
Gitarist abinin iki gitarı da mordu. Sempatik heriflerdi vesselam. Steven ve mor gitarlı abi hatunlara yavşadılar. Ya da şöyle diyelim; yavşayan hatunlara prim verdiler;)
Konserin en sempatiği, konser öncesi sahne ve ses ayarlarıyla uğraşan Kolombiya'lı, Meksika'lı ya da Güney Amerika ülkelerinden birine mensup olduğunu sandığımız ve kendisine "Sanchez" ismini taktığım abiydi;) Grubun annesi gibiydi bu abi: elinde bant, kabloları bantlıyor, mikrofonu düzeltiyor, elemanların içkisini tazeliyordu. Neredeyse iki saat rötarla konser başladı. 24.00 civarı sahne alıp, 01.30 gibi gittiler.