Ben makbul biri değilim.
Kötü adamları sevdim hep; kanunsuzu, hergeleyi. İyi işleri olan, sinekkaydı tıraşlı, kravatlı tiplerden hoşlanmam.
(Sayfa:9)
***
Serserilerin yanında rahatımdır. Çünkü ben de serseriyim.
Ahlak sevmem, din sevmem.
Toplumun beni şekillendirmesinden hoşlanmam.
İhtiyacın olan her şey hayattadır.
(Sayfa:10)
***
Daktilomun başına oturur ve makineli tüfek gibi yazarım.
Nereden başlayacağımı düşünmem.
O anda içimden ne gelirse onu yazarım.
(Sayfa:12)
***
On üçüme geldiğimde yüzümü elma büyüklüğünde sivilceler kapladı.
Sadece yüzümü değil, kulaklarımın arkasına, enseme, saç diplerine kadar.
Hatta ağzımın içine kadar…
İçimde biriken zehir dışarı taşıyordu.
(Sayfa:15)
***
Bir seferinde öldürülen bir siyah için
yapılan bir gösteriye gidiyordum.
Biri nereye gittiğimi sordu.
Gösteriye, dedim, o da ama sen siyah değilsin ki, dedi.
Döndüm, nereden biliyorsun, dedim.
(Sayfa:18)
***
Şiir donuk ve sahte bir şeydir, bazıları şairlerin çok özel ve kıymetli insanlar olduğunu söylüyor, hadi oradan.
Şairler genellikle hedefine ulaşamamış sakat dizeler yazan aptal ve bir boka yaramayan dallamalardır.
Ölümsüz olduklarını zannederler, hiçbir zaman olamayacakları bir ölümsüzlük peşindeler.
Çünkü zavallıdırlar ve bir bok yazamazlar. Tek iyi bir mısra bile yazamazlar.
Yazar dediğin herifin hiçbir sorumluluğu yoktur.
Tek istedikleri iyi bir sevişme ya da iyi bir mastürbasyon ve iyi bir iki satır yazmaktır.
(Sayfa:22-23)
***
Kitaplarımın çoğu otobiyografik çünkü sabahları başkalarının değil, kendi ayakkabılarımı giyiyorum.
(Sayfa:26)
***
Makineli tüfek gibi yazarım ben. Nereden başlayacağım, nasıl bitecek, düşünmem. O anda aklıma ne gelirse onu yazarım.
Yazarken hep kafam iyidir.
Alkol yıkıcı bir şeydir.
Ben utangaç biriyim aslında. (Sayfa:27)
***
Ölümünün üstünden aylar geçmişti, ama bir türlü unutamıyordum.
Derin bir bunalıma girdim. Her yerde onu görüyordum. Keşke ben ölseydim, diyordum.
Zaten hayatım uzun vadeye yayılmış bir intihar planının parçası olmuştu artık.
(Sayfa:61)
***
Bir gün “Eserlerinizin büyük bir hayranıyım,” diyen John adında bir adam peydahlandı.
Bütün kitaplarımı okumuş.
Fakat herif insan değildi.
Niye biliyor musunuz, içki içmiyordu!
(Sayfa:66)
***
Şunu asla aklınızdan çıkarmayın: Para iki şekilde sorun teşkil eder; çok az ya da çok fazla olduğunda…
(Sayfa:77)
***
Fakat Linda’nın kızı ile aram hiç iyi değildi. Benden nefret ediyordu.
Çirkinmişim, kocaman burnum varmış. Bayılıyordum bu kıza. Çevremdeki en dürüst kızdı.
(Sayfa:81)
“Kaybedilmiş bir bahistir yaşamak”
Charles Bukowski
Hikmet Aykan
İllüstrasyon: Simge Üngör
Gece Kitaplığı
103 sayfa
Temmuz 2020
1.Basım