Alman panzerler, 13. stüdyo albümü ile karşımızda. Sodom, thrash metal dünyasında müziğiyle ve duruşuyla dikkat çeken bir grup oldu her zaman. Onları ya seversiniz ya nefret edersiniz ama ben ilk dinlediğimde açık söylemek gerekirse hiç sevmemiştim. Dinleyince alıştım. Müziğinde black metal unsurlar daha çok gözdeydi, sonra punk karıştırmışlardı müziklerine. Onların müziklerinde bu hep vardı.
Bir thrash metal grubu nasıl olur herkese gösterdiler. Sözleriyle hep nefret kustular. Din karşıtı düşünceleri, savaşlara olan karşıt düşünceleriyle ön plana çıktılar.
M16 albümü duruş olarak en iyi albümlerinden biri olduğu söylenebilir. Albüm ilk dinlenildiği zaman sevilemeyebiliyor, "evet garip albüm olmuş" diyorsunuz. Dinledikçe alışsanız da yine de kendinizi garip bir albüm demekten alamıyorsunuz. Akılda kalıcı riffler yazmışlar.
Akustik bir giriş ile başlayan "In War Pieces" parçasıyla açılışı yapalım. Davullar kendini gösteriyor. Tom’un öfkeli vokaliyle saldırı devam ediyor, ama aralardaki melodiklik iyi olmamış. "I’m Leaving you In war and Pieces" parçanın özetidir. Pis kokulu ölüm savaşırken sizi bekliyor.
Hellfire, diğer bir deyişle cehennem ateşi en gaz parçalardan biri aynı zamanda favorilerimden. İlk başlarda tempo iyi ve sonra hızlanıyor ama melodikleşmesi hiç iyi olmuyor. Bu sodom’a gitmemiş fikrimce. "Leave The Sentenced Fate Behind" diye mesaj veriyor.
"Through Toxic Veins", melodik ve yavaş solo ile başlıyor, davullar yavaş yavaş gidiyor. Sonra keskin riffler araya giriyor, Tom'un öfkeli vokali ile ortalık toza dumana katılıyor.
"Nothing Counts More Than Blood", gaz bir parça, Tom bütün öfkesini bu parçaya kusuyor. Öfkesi,nefreti anlatmaya yeter."The Burning World Reflects The War" diye mesajı da veriyor. Ortalığı karıştırmaya ve dağıtmaya müsait bir parça.
Gaz parçalara devam, kafa koparmaya devam demişler ve "Storm Raging Up" diyorum. Öfke, ıstırap, acı, intikam hepsi bu parçada var. Tom abimiz çok öfkelenmiş kızmış dağıtmış. Öfkeyi kontrol edemeyen bir adamın sözleri bunlar. İnceden ayarı da veriyor. Davul da iyi çalışıyor.
"Feigned Death Throes", albümde vasat bulduğum parçalardan biri, hiç ısınamadım. Gerek girişi ve sonra parçanın gidişatı. Girişini sodom’a yakıştıramadım. Öfkeli bir parçayla yolumuza devam ediyoruz "Soul Contraband". Dinlediğimden bu yana favorilerimden biri oldu. Yıkan, dağıtan bir parça olmuş. "Watch a broken die, word of wisdom are denied" diyerek noktalıyorum.
Albüm o kadar kötü bir albüm değil, "The Final Sign of Evil"e yakın bir albüm olmamış. Ortalarda bir albüm olmuş.
Kadro:
• Tom Angelripper – Bass, Vocals
• Bernemann – Guitars
• Bobby Schottkowski – Drums