Elif Şafak “Şehrin Aynaları”

Bayan Arıza tarafından 11 - Ekim - 2011 tarihinde yazıldı.

Elif Şafak'ın okuduğum dördüncü kitabı ve aynı zamanda da en zor okuduğum kitabı oldu "Şehrin Aynaları". Geçişler birbirinden dağınık ve karakterler fazla olduğu için çok dikkatli okumak gerekiyor. Aslında anlatılmak istenen basit olsa da kestirmeden gitmek yerine sizi dolandırıyor, yoruyor. Bunu çokça yaptığı için sıkılma ihtimaliniz de yüksek. Ancak tasvirleri yine harika! Mükemmel bir dili var.

Bu da arka kapak:

“Aynalar şehrine geldim çünkü benim hikâyemin önünü, benden evvel kaleme alınmış bir başka hikâye tıkıyor. Aynalar şehrindeyim çünkü bir kez şu bendi yıkabilsem sular çağlayacak, deli deli akacak; hissediyorum.”

… Bazen, hakikat bütün çirkinliği ve çirkefiyle karşıma dikildiğinde, akıbetimi allayıp pullamak, süsleyip püslemek gelmiyor içimden. Böyle zamanlarda gözlerimi kapatıp, usulca arkama yaslanıyorum ve küfre özenen kelimelerin dişlerimin arasında bıraktığı o kekremsi tatla oyalanıyorum.

“Aynalar şehrindeyim çünkü ben bir korkağım; ve ne olduğunu bilen her korkak gibi, bu sırrı kendime saklıyorum.”